ervaringsdeskundige ervaringsdeskundige

ik ben autisme

Ik ben autisme. O nee wacht, ik heet Jessica. Ik zou het bijna vergeten.Met de stempel autisme wordt je vaak niet als mens gezien, maar als je diagnose. Mensen kijken niet verder dan je beperkingen en zijn vaak niet in veel andere dingen geinteresseerd.Want ik ben zoveel meer. Ik vind het weliswaar moeilijk om een gesprek te voeren, maar kan uitstekend luisteren. En als ik ergens voor ga, ga ik er de volle 100% voor.Maar dit wordt vaak niet erkend. Overal bestaat tegenwoordig wel een pilletje voor. Voor je bijwerkingen, de bijwerkingen van de bijwerkingen enzovoort.Al zolang ik me kan herinneren heb ik angsten. Overal voor. Voor tornado's, aardbevingen en oorlogen. Voor vogels, muizen en mensen.Of om gewoon naar buiten te gaan en boodschappen te doen.Deze angsten kwamen vaak in periodes, en gingen daarna weer weg. Ik heb al zoveel psychologen en psychiaters gehad dat ik gestopt ben met tellen.Ik durfde niet meer naar buiten, dacht dat iedereen me uitlachte of zelfs achterna zat. Ik dacht dat er overal camera's opgehangen waren om mij in de gaten te houden en dat mijn leven een grote film was, met mij in de hoofdrol. Ik dacht dat iedereen mijn gedachten kon lezen, en dat camera's mij filmden bij alles wat ik deed.Toen was ik er klaar mee. Ik wist dat als ik nu niet zou stoppen, dat het einde zou betekenen. Ik stopte op mijn 18e verjaardag met alle drugs en drank en liet mezelf opnemen op de wederik op de grote beek. Het was heel zwaar. Zo zwaar, dat ik er meerdere keren zelfmoord heb proberen te plegen. Ik weet niet of ik het echt wilde, het was denk ik nu meer een schreeuw om hulp, erkenning.Ik kreeg medicijnen voor depressie, angsten en psychoses. Deze medicijnen waren aan de ene kant echt nodig, maar zorgden aan de andere kant ook voor veel bijwerkingen zoals; tics, overmatig zweten, trillingen en het allerergste; het verliezen van mijn identiteit. Ik was mezelf volledig kwijt, ik leek wel een zombie. Soms voel ik me nog zo, maar ik ben aan het minderen met mijn huidige medicatie en hoop in de toekomst weinig tot geen nodig te hebben.Na tientallen medicijnen uitgeprobeerd te hebben, vond ik eindelijk wat bij me paste en ging ik door naar de volgende stap in mijn herstelproces; therapie.Ik kreeg cognitieve gedragstherapie, en dat ging me erg goed af. Ik leerde beetje bij beetje positief te denken en weer in mezelf te geloven. maar het blijft lastig, en soms ben ik het allemaal even helemaal zat.

Reacties

Het kennisplein 'De Ervaringsdeskundige' is gerealiseerd in opdracht van Markieza in samenwerking met het Trimbos-instituut, HEE! en Phrenos (LIVE).