ervaringsdeskundige ervaringsdeskundige

Wat wil ik?

Mijn herstel begon toen ik aan mezelf toe kon geven, dit gaat zo niet langer. Doodop was ik en kon er niet meer omheen om dit openbaar te maken naar de mensen om mij heen. Zo kwam ik iemand tegen die me info gaf over het "CPH" (centrum voor psychische herstel) in Wijchen. Ik heb gebeld en een week later zat ik daar voor een intake. Een week na die intake kreeg ik te horen dat ik mocht komen. Door dat telefoontje viel er al een last van me af ondanks dat ik nog 3 maanden moest wachten. Er kwam eindelijk hulp, maar ook omdat ikzelf nu openstond voor hulp!!. Natuurlijk wist ik wel dat dit al een jaar of 8 speelde en mijn naasten wisten ook wel dat het niet lekker liep maar toegeven aan mezelf was de grootste overwinning.

In juli volgde de opname. Ik was zo blij dat ik daar binnen was, weg van alles en iedereen en ik had rust!!! De eerste twee weken heb ik dan ook bijna alleen maar geslapen: geen telefoon, geen contact met de buitenwereld. Heerlijk was dat. Mijn doelen lagen inmiddels op tafel en ik ging voor 200% die therapie in. Pfff wat een erkenning kreeg ik daar en de verbijstering dat ik niet de enige was. Een meisje wat 3 weken later bij mij in de groep kwam vertelde op een gegeven moment haar verhaal. Dat verhaal kon mijn verhaal zijn. Ik ging die avond naar haar toe en vroeg voorzichtig of ik haar wat vragen mocht stellen en of ze erover wilde praten. Dat wilde ze en in dat verhaal zat voor mij zoveel erkenning . Ze vertelde me dat ik een boek moest gaan lezen waar zij heel veel aan had en waar zij heel veel in terug zag hoe haar leven verliep en hoe dit kwam.

Nou dat boek heb ik gelezen!!!!( dit boek was van Robin Norwood met als titel " Als hij maar gelukkig is ")

Ik heb er een maand over gedaan om het uit te krijgen en ik raakte er ook nog eens van onderste boven maar uiteindelijk heeft dat wel de inzichten gegeven die ik op dat moment nodig had.

Nu werd eindelijk mijn WAAROM-vraag beantwoord. Die vraag hield me al 8 jaar bezig en de therapeuten gaan daar gewoon niet op in. Zij streven naar de toekomst maar ik wilde weten waarom ik in deze shit terecht was gekomen. Voor mijn gevoel zat daar een reden achter. Waarom mensen dingen doen. Toen ik het boek uit had, had ik nog een week of vijf om mijn punten in de therapie ter sprake te brengen en te delen met anderen.

In die weken kreeg ik ontzettend veel energie en ik kreeg mijn eigenwaarde terug. Dat bleek achteraf hetgene te zijn wat ik nodig had om te beginnen met mijn herstel. Ik was Wendy, niet GEK en leerde dat ook mijn mening belangrijk is. Ik leerde stilstaan bij mezelf en steeds na te denken over de vraag,

WAT WIL IK.

Ik kon op een afstand naar mezelf kijken en kwam tot de conclusie dat ik het allemaal niet zo verkeerd deed en dat ik ondanks alles toch veel dingen op de rit had.

Nu een jaar later loop ik nog wel tegen bepaalde dingen aan en weet dat ik altijd zal moeten waken voor mijn valkuilen, maar uiteindelijk pik ik ze nu eerder op. Ze kunnen me ook wel onderuit halen, maar dan weet ik dat ik er bij stil moet gaan staan. Hoe ik daar mee om moet proberen te gaan. Mezelf steeds de vraag stellen WAT WIL IK. En ik heb leren vertrouwen op mijn gevoel en intuïtie. Dat is mijn kompas. Ik heb daar heel lang over getwijfeld, maar nu geloof ik daar in.

Reacties

Het kennisplein 'De Ervaringsdeskundige' is gerealiseerd in opdracht van Markieza in samenwerking met het Trimbos-instituut, HEE! en Phrenos (LIVE).