ervaringsdeskundige ervaringsdeskundige

Inspiratieverhaal van Andreas

Sporten is voor mij het beste medicijn geweest en nog!? Andreas is opgegroeid in een gewelddadige omgeving. Door overmatig alcoholgebruik van zijn vader was het thuis niet echt prettig voor Andreas en was er veelal sprake van een dreigende sfeer. Met name de moeder van Andreas moest de agressie van zijn vader vaak incasseren.

Doordat de sfeer thuis niet echt prettig was, zocht Andreas zijn vertier buiten de deur in de vorm van voetballen op straat met voetbalmaatjes. Hij bracht uren buiten door met zijn voetbalvrienden, zodat hij wat werd afgeleid van de nare situatie thuis. Andreas had talent voor voetbal en ook vader Smol merkte dit op. Zijn vader wilde graag dat Andreas professioneel ging voetballen en zodoende kwam Andreas bij de jeugdselectie van Feyenoord terecht.

Op zijn dertiende kwam hij via zijn broer in aanraking met boksen. Hij vond de sfeer bij de boksclub aangenaam en ervoer daar geborgenheid. Hij voelde het als een tweede familie voor hem, maar dan wel een familie waar Andreas zich bij op zijn gemak voelde. Zijn vader ondersteunde het boksen van Andreas niet en zag hem liever als professional voetballen bij Feyenoord. Toch bleef Andreas liever boksen, omdat hij zich daar prettiger bij voelde dan bij het voetballen.

De vader van Andreas was het daar niet mee eens en trok zich daarom volledig terug in de opvoeding van Andreas. Andreas stond er op jonge leeftijd al alleen voor, omdat hij niet meer bij zijn ouders terecht kon en door hen op geen enkele manier meer werd ondersteund.

Op zijn vijftiende rondde hij de LTS af. Tijdens zijn schooltijd aan de LTS merkte ook een leraar aldaar op dat Andreas talent had voor sport en adviseerde hem te gaan studeren aan het CIOS. Echter, Andreas had geld nodig om in zijn dagelijkse behoeften te kunnen voorzien nu zijn ouders hem niet meer ondersteunden. Zodoende ging hij hard aan het werk als schilder en kon hij niet gaan studeren aan het CIOS. In de avonduren ging hij naar de sportschool en isoleerde zich volledig van zijn ouders. Het boksen werd voor hem een afreageersysteem en zodoende raakte hij hier ook aan verslaafd. Hij ging volledig in het boksen op en vroeg het fysieke uiterste van zijn lichaam. Inmiddels bokste hij wedstrijden en werd hij geselecteerd voor jong oranje.

Op zijn achttiende kreeg zijn leven een andere wending toen hij door een vriend werd gevraagd te komen werken in een discotheek in Rotterdam als portier. Door het overmatige sporten en het harde werken, kreeg Andreas een burn-out. Andreas begon het nachtleven te ontdekken en kwam in aanraking met dames waarvan hij liefde en geborgenheid kreeg. Deze liefde en geborgenheid die hij zo had gemist in zijn jeugd, voelde als een warm bad en daarin ging hij volledig op met alle gevolgen van dien.

Ook kwam hij via dit nachtleven in aanraking met drugs. In die tijd kwam boksen op een laag pitje te staan en uiteindelijk bokste Andreas helemaal niet meer. Na een tijd besefte Andreas zich dat het anders moest. Hij raapte zich opnieuw bij elkaar, gaf de moed niet op en begon weer met hardlopen en fitness. Andreas vertelt me dat het 'bij elkaar rapen' van zichzelf altijd weer gepaard ging met het starten van hardlopen. Binnen no time had hij dan weer de 20 km. per keer in zijn benen. Het ging weer beter met Andreas.

Zijn ouders verhuisde naar Hellevoetsluis en Andreas verhuisde mee. In Hellevoetsluis kwam Andreas in aanraking met body building en ook bij deze sport nam hij al snel deel aan wedstrijden. Het ging hem goed. Hij had talent, sleepte verschillende prijzen in de wacht en werd gevraagd voor gastoptredens, seminars en het begeleiden van mensen. Body building gaat vaak hand in hand met het gebruik van anabolen steroïden, prestatie verhogende synthetische middelen die zijn afgeleid van het mannelijk geslachtshormoon testosteron. Zo ook kwam Andreas hiermee in aanraking. Zoals hij zelf zei tijdens ons gesprek: "Het ging geleidelijk aan. Het hoorde erbij. Als je bij de top wilde horen, ontkwam je er niet aan dit middel te gebruiken." Zo sluipte de verslaving aan dit middel er geleidelijk aan in bij Andreas.

Op een gegeven moment kwam Andreas in aanraking met een voor hem aardige Turkse man. Wederom voelde hij de geborgenheid bij deze man die hij ook bij de dames had ervaren in het nachtleven. Ze raakten bevriend. Deze Turkse man handelde in drugs en zodoende kwam Andreas wederom met drugs in aanraking. Het verleden herhaalde zich in die zin. Andreas stopte wederom met sporten en ging weer drugs gebruiken. Hij werd depressief en het ging weer bergafwaarts met hem.

Wegens drugshandel kwam Andreas in detentie terecht en later ging hij naar een verslavingskliniek. Andreas pakte het sporten weer op middels het veelvuldig opdrukken op zijn kamer. Medicijnen tegen de depressieve gevoelens wilde hij niet. "Sporten is voor mij het beste medicijn geweest en nog!"aldus Andreas. Hij zette zelfs een hardloopgroepje op binnen de kliniek en heeft daar tevens het boksen geïmplementeerd.

Ondanks het negatieve advies van de begeleiders van de kliniek om de opname van Andreas te beëindigen, is hij toch gegaan en middels het sporten heeft hij de draai in zijn leven weer op een goede manier kunnen vinden. Tijdens het sporten kan Andreas zich herpakken, krijgt hij weer vertrouwen in zichzelf en komt zijn reflectievermogen op peil. Als het een keer niet gaat, pakt Andreas zijn verlies. Dit verlies werkt voor hem als stimulans om de volgende keer weer te kunnen winnen tijdens het sporten.

In 2013 is Andreas als stagiaire begonnen bij de GGzE op de boerderij. Andreas ervoer geen affiniteit te hebben met dieren maar wel met sport. Zodoende is hij in gesprek gegaan met een collega om aan te geven dat hij graag zou willen ondersteunen binnen de GGzE bij het sporten. Hij mocht beginnen als ondersteuner bij het zwemproject wat positief heeft uitgepakt. Na deze succeservaring heeft Andreas aangegeven BoxFun te willen gaan starten voor cliënten binnen de GGzE. In eerste instantie is Andreas bij de afdeling Opsy gaan informeren om te peilen hoe de begeleiders erin stonden om boks- training te geven aan de bewoners van de afdeling Opsy. De begeleiders stonden er positief tegenover, maar leden van het kader stonden er minder enthousiast tegenover. Andreas hield zijn teamcoördinator en werkbegeleider op de hoogte van de ontwikkelingen betreft BoxFun. Bij de afdeling Opsy kon BoxFun niet worden gegeven. Na overleg met zijn team- coördinator en werkbegeleider werd hij geadviseerd om een werkplan op te stellen met daarin opgenomen de doelstelling van BoxFun en wat te doen bij calamiteiten.

Na wat weerstand vanuit de organisatie, heeft Andreas een werkplan opgesteld waarin hij onder andere heeft beschreven wat het doel van BoxFun is en wat te doen bij calamiteiten. Uiteindelijk heeft hij toch groen licht gekregen om vijf pilots te mogen gaan uitvoeren bij de afdeling Opsy. Deze pilots hebben een dusdanig positief resultaat opgeleverd, dat BoxFun op de woensdagmiddag voortaan een feit is!

Tevens geeft Andreas de BoxFun bij de inloop te Best. Het gaat goed met Andreas. Vanuit zijn eigen kracht en empowerment is hij gekomen waar hij nu staat. Dit wil hij ook graag uitdragen aan zijn medemens en dat doet hij onder andere middels het enthousiast begeleiden van BoxFun. Hij is uiteindelijk in balans gekomen zoals hij zelf zegt mede dankzij het sporten!

Reacties

Het kennisplein 'De Ervaringsdeskundige' is gerealiseerd in opdracht van Markieza in samenwerking met het Trimbos-instituut, HEE! en Phrenos (LIVE).